ในวันที่ตุ๊กตุ๊กไทยดังไกลทั่วโลก…

ทุกปี เวลาประกวดมิสยูนิเวิร์สกันทีไร มักจะมีอยู่เรื่องหนึ่งที่ทำให้ผมมีความหงุดหงิดเล็กๆ มาโดยตลอด
ผมมีปัญหากับ “ชุดประจำชาติ”
ไม่ใช่ว่าไม่ชอบการประกวดรางวัลนี้ แต่ผมมีปัญหากับการแปลชื่อรางวัลนี้เป็นภาษาไทย
ผมคิดว่ามันควรจะเป็นคำว่า “ชุดแสดงเอกลักษณ์ประจำชาติ” มากกว่าที่จะเป็นชุดประจำชาติ ที่ชวนให้นึกถึง ชุดไทยดั้งเดิม กิโมโน หรือ อะไรทำนองนั้น
(แม้ว่าภาษาอังกฤษมันจะเขียนว่า National Costume ก็เถอะ)

ปีนี้ ผมดีใจที่พิธีกรที่รับหน้าที่บรรยายสด ใช้คำว่า “ชุดแสดงเอกลักษณ์ประจำชาติ”
และดีใจยิ่งขึ้นที่รถตุ๊กตุ๊กของไทย ซิ่งปาดหน้าชาติอื่นคว้ารางวัลนี้มาครอง
ต้องขอบคุณพลังการโหวตของชาวเน็ตไทยที่ยังคงแข็งแกร่งอยู่เสมอมา
(เพราะรางวัลนี้ตัดสินจากคะแนนทางบ้าน 100%)  Continue reading

3 เหตุผลที่เราควรสนับสนุนไอเดียบัตรประชาชนพร้อมเงินเดือนและอาชีพของนายก

business-card-427520_1280

สมกับเป็นนายกรัฐมนตรีแห่งสยามประเทศ​

ไอเดียแปลกแหวกแนวระดับ “ไทยแลนด์โอนลี่” แบบนี้ ต่างชาติเห็นรับรองว่าต้อง อึ้ง ทึ่ง ตะลึงกับความคิดแบบ Disruption สุดขอบแบบนี้ ใครจะไปกล้าคิดต่าง คิดนอกกรอบ  ให้เอา อาชีพ+เงินเดือน ใส่ลงไปในบัตรประชาชน เพื่อความง่ายในการจัดสรรงบประมาณของประเทศ แบบนี้

ใช่… มีแต่ท่านนายกผู้เป็นที่รักยิ่งของเรานี่แหล่ะครับ

หลายคนฟังแล้วอาจจะส่ายหัว แต่ว่า อย่าครับ อย่า
เราต้องกล้าคิดต่างครีเอทีฟอิโคโนมีแบบท่านนายก เพราะจริงๆ ในความแปลกประหลาดนี้ มีข้อดีซ่อนอยู่อย่างคาดไม่ถึง
เราลองมาดูกันครับ  Continue reading

ชายผู้จ้องมองแดด 5 โมงเย็น

แสงเย็นเป็นหนึ่งในแสงที่ช่างภาพปราถนา
และสำหรับเมืองไทย ยิ่งเป็นแสงเย็นในฤดูหนาว ผู้มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวด้วยอุณหภูมิแสงและองศาการสาดฉายตกกระทบที่ทำมุมเฉียงๆ จนก่อให้เกิดแสงเงาอันแปลกตาแล้วล่ะก็
ความคันไม้คันมือ อยากจะออกไปเดินเล่นเก็บภาพกดชัตเตอร์จะยิ่งกำเริบเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัว

ช่วงนี้ ความทรมานจากแสงเย็นในฤดูหนาวทำร้ายผมอย่างหนักหน่วง ต่อเนื่อง แถมมาทุกวัน ตามเวลานัด
Continue reading

บันทึกความทรงจำ – Chiang Mai Photo Festival 2015

“การนั่งรถบัสจากกรุงเทพฯ ไปเชียงใหม่ในคืนวันศุกร์ ลุยเมืองต่อวันเสาร์เต็มวัน
นอนหลับหนึ่งตื่น แล้วลุยต่อในวันอาทิตย์ ก่อนจะโบกมือลา ขึ้นรถบัสกลับในตอนค่ำ ตื่นมาอีกทีที่กรุงเทพฯ​ แล้วไปทำงานต่อ”

แผนการณ์ข้างบนอาจฟังดูแปลกประหลาด ถ้าจะนับเป็นแผนสำหรับการเดินทางไปเยี่ยมเยือนเมืองเหนืออันทรงเสน่ห์นี้
และน่าจะดูแปลกประหลาดขึ้นไปใหญ่ ถ้าเหตุผลในการไปนั้น
ไม่ใช่การท่องเที่ยว แต่ไปเพื่อชมนิทรรศการภาพถ่าย

Chiang Mai Photo Festival 2015
เทศกาลแสดงภาพถ่ายทั่วเมืองเชียงใหม่ โดยเน้นไปที่งานของนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยต่างๆ ทั่วเอเชีย
จัดแสดงกระจายตามสถานที่ต่างๆ ทั้งหอศิลป์ แกลอรี ไปจนถึงร้านเหล้า

หลังจากได้ลองไปเดินอยู่ในเทศกาลภาพถ่ายที่ต่างเมืองมาแล้ว
นี่คือครั้งแรก สำหรับการไปชมเทศกาลแบบนี้ในเมืองไทย
แน่ล่ะ ย่อมตื่นเต้นเป็นธรรมดา ว่าจะมีอะไรรอเราอยู่ที่นั่นบ้าง

และนี่คือบันทึกความทรงจำส่วนตัวที่ได้รับจากการไปชมเทศกาลนี้

Continue reading

เทรนด์ถ่ายภาพที่สั่นสะเทือนประเทศไทยที่สุดในวินาทีนี้

ณ วินาทีนี้ ไม่น่าจะมีเทรนด์ถ่ายภาพไหนที่ร้อนแรงไปกว่านี้อีกแล้ว

ไม่ใช่แค่คนในวงการกล้อง แรงกระเพื่อมที่เกิดขึ้นมาสั่นสะเทือนไปทุกวงการ ตั้งแต่ไลฟ์สไตล์ แฟชั่น ยันไปถึงโลกอินเทอร์เน็ต
ใครมันจะไปคิดล่ะ ว่าแค่สไตล์ภาพ มันจะก่อให้เกิดการถกเถียงกันจะเป็นจะตายได้มากมายปานนี้

บางคนบอกว่าไร้สาระ เข้าไม่ถึง รำคาญลูกตา
แต่อีกฝั่งที่บูชา เขาตอบกลับว่า นี่คือชีวิต คือแนวทาง คือความชอบที่ไม่ได้ไปทำให้ใครต้อเดือดร้อน

Continue reading

ร้านกล้วยปิ้งที่ละเมียดที่สุดในโลก

ผมเชื่อว่าแต่ละคนจะย่อมจะมีความเนิร์ดประจำตัว
ความเนิร์ดในที่นี้ หมายถึงสิ่งที่ตัวเองสนใจใฝ่รู้เป็นพิเศษ ลามไปถึงความรู้ความเชี่ยวชาญเฉพาะด้าน
โดยเฉพาะเรื่องอาหาร ที่ทุกคนล้วนแต่ต้องมีร้านอร่อยของตัวเอง และ พร้อม “รับคำท้า” ไปชิมร้านดังที่เขาว่าเด็ด หากมีโอกาส
อาหารในหมวดเนิร์ดของผมมีอยู่ 3 อย่าง คือ ทงคัตซึ บัวลอยน้ำขิง และ กล้วยปิ้ง
อย่างหลังสุดนี่ น่าจะเรียกว่าเนิร์ดตั้งแต่เกิด เพราะสมัยเด็กๆ กินบ่อยแทบจะทุกอาทิตย์

 

สำหรับผม เรื่องกล้วยๆ ไม่เคยเป็นเรื่องกล้วยๆ
เพราะแค่ปราดตามอง สังเกตสีสัน รอยไหม้บนผิว ก็รู้แล้วว่า รสชาติมันจะประมาณไหน รอดหรือร่วง
แต่อาทิตย์ก่อน ด้วยบทสนทนากับลุงคนหนึ่ง ทำให้รู้ว่า มิติเรื่องกล้วยปิ้งของผม มันช่างต่ำต้อยนัก
ราวกับเตาปิ้งกล้วยของลุง คือ ประตูจักรวาลที่เปิดพาผมไปเจอกับอีกโลกหนึ่งที่ไม่เคยเจอมาก่อน

Continue reading

“7 อันดับสุดเลิฟของฉันในประเทศญี่ปุ่น” !! – อันดับ 1: ผจญภัยสู่ยอดเขา

 “นี่มึงพากูมาทำ **ตู๊ด** อะไรเนี่ย”​
ตุลย์ เพื่อนที่มาญี่ปุ่นด้วยกับผมกล่าวสรรเสริญ นัท ผู้นำทางที่พาเราสองคนมาร่วมสนุกในกิจกรรมที่ตั้งแต่อ่านรีวิวเที่ยวญี่ปุ่นในพันทิปมา ก็ไม่เคยเห็นใครเขียนถึง “ไอ้นี่” มาก่อน

2 วัน 1 คืนเต็ม กับกิจกรรมที่เปลี่ยนมุมมองต่อประเทศญี่ปุ่นนี้ไปตลอดกาล
กับความประทับใจแบบเฉียดตายที่แสนจะเร้าใจนี้

ก็แหงล่ะ นักท่องเที่ยวสติดีที่ไหนมันจะไปปีนเขากันวะ!

“7 อันดับสุดเลิฟของฉันในประเทศญี่ปุ่น” !! – อันดับ 1: ผจญภัยสู่ยอดเขา 

Continue reading

Year in Review: 2014 ของข้าพเจ้า

หนึ่งปีมันผ่านไปเร็วนะครับ ว่าไหม?

เผลอแป๊ปเดียว เจ้าปี 2015 ก็มายืนรอต่อคิวเข้ามาหาเราอีกแล้ว
แต่ทว่า เจ้า resolution ก็ยังยืนกันอยู่หน้าสลอนไม่หายไปไหนสักข้อเลย

อย่างไรก็ดี 2014 ก็เป็นปีที่น่าจดจำมากๆ อีกปีหนึ่ง
ไม่ว่าจะเป็นของบ้านเมืองกับสารพัดเหตุการณ์ต่างๆ มากมาย

หรือจะเป็นของตัวเองที่มีครบทุกรสชาติ ทั้งหวาน ขม เศร้า เซอร์​ไปจนถึงแฮปปี้มากๆ

และนี่คือเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยใน 2014 ของผมครับ

Continue reading

คุณรู้จัก ตอนจบของโดราเอม่อน ครบทั้ง 6 แบบไหม?

ในวินาทีนี้

ภาพยนตร์ที่ทุกคนอยากดูมากที่สุดก็น่าจะไม่พ้นเรื่องราวของเพื่อนสนิทในวัยเด็กของพวกเราอย่าง
Stand by Me Doraemon ที่แค่เทรลเลอร์ก็เรียกน้ำตาของใครหลายๆ คนให้ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัว

หนึ่งในเรื่องราวสุดคลาสสิคที่ถกเถียงกันมาเป็นเวลานานแสนนานเกี่ยวกับเจ้าเหมียวสีฟ้าตัวนี้ คือ

“ตอนจบของโดราเอม่อนคือยังไงกันแน่?”

ผมก็สงสัยกับคำถามนี้เหมือนกันครับ
เลยลองไปคุ้ยๆ หาคำตอบจากอินเทอร์เน็ต และก็แอบตกใจเหมือนกันว่า
มีตอนจบมากกว่าที่ผมเองก็เคยได้ยินได้ฟังมาก่อนอีกตั้งหลายเวอร์ชั่น

แล้วจริงๆ คือยังไงกันแน่ อันไหนจริง อันไหนหลอก
มาลองหาคำตอบไปด้วยกันครับ

Continue reading

Angkor Photo Festival … เสียมเรียบไม่ได้มีดีแค่นครวัด

หากพูดถึงเมืองเสียมเรียบแห่งประเทศกัมพูชาแล้วเนี่ย หลายต่อหลายคนก็น่าจะนึกถึงนครวัด สิ่งมหัศจรรย์ของโลกที่ยังสงสัยว่าสร้างขึ้นมาได้ไงเนี่ย
แถมยิ่งถ้าเป็นช่างภาพ ก็คงจะอยากที่จะได้ไปบันทึกภาพความอลังการของปราสาทหินสุดน่าทึ่งนี้เอาไว้แน่ๆ

ในฐานะที่ผมเองก็เป็นคนถ่ายภาพ แถมไปเมืองนี้มาสองครั้งแล้ว ซึ่งครั้งล่าสุดก็เมื่อต้นเดือนธันวาคมนี้เอง
บอกตรงๆ เลยว่า ขอสนับสนุนให้ช่างภาพในไทยได้ไปเยือนเสียมเรียบสักครั้งในชีวิต
แต่ไม่ได้ให้ไปนครวัดนะ ผมอยากชวนทุกคนไปงานนี้ครับ

Angkor Photo Festival

Continue reading