บันทึกความทรงจำ – Chiang Mai Photo Festival 2015

“การนั่งรถบัสจากกรุงเทพฯ ไปเชียงใหม่ในคืนวันศุกร์ ลุยเมืองต่อวันเสาร์เต็มวัน
นอนหลับหนึ่งตื่น แล้วลุยต่อในวันอาทิตย์ ก่อนจะโบกมือลา ขึ้นรถบัสกลับในตอนค่ำ ตื่นมาอีกทีที่กรุงเทพฯ​ แล้วไปทำงานต่อ”

แผนการณ์ข้างบนอาจฟังดูแปลกประหลาด ถ้าจะนับเป็นแผนสำหรับการเดินทางไปเยี่ยมเยือนเมืองเหนืออันทรงเสน่ห์นี้
และน่าจะดูแปลกประหลาดขึ้นไปใหญ่ ถ้าเหตุผลในการไปนั้น
ไม่ใช่การท่องเที่ยว แต่ไปเพื่อชมนิทรรศการภาพถ่าย

Chiang Mai Photo Festival 2015
เทศกาลแสดงภาพถ่ายทั่วเมืองเชียงใหม่ โดยเน้นไปที่งานของนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยต่างๆ ทั่วเอเชีย
จัดแสดงกระจายตามสถานที่ต่างๆ ทั้งหอศิลป์ แกลอรี ไปจนถึงร้านเหล้า

หลังจากได้ลองไปเดินอยู่ในเทศกาลภาพถ่ายที่ต่างเมืองมาแล้ว
นี่คือครั้งแรก สำหรับการไปชมเทศกาลแบบนี้ในเมืองไทย
แน่ล่ะ ย่อมตื่นเต้นเป็นธรรมดา ว่าจะมีอะไรรอเราอยู่ที่นั่นบ้าง

และนี่คือบันทึกความทรงจำส่วนตัวที่ได้รับจากการไปชมเทศกาลนี้

Continue reading

Angkor Photo Festival … เสียมเรียบไม่ได้มีดีแค่นครวัด

หากพูดถึงเมืองเสียมเรียบแห่งประเทศกัมพูชาแล้วเนี่ย หลายต่อหลายคนก็น่าจะนึกถึงนครวัด สิ่งมหัศจรรย์ของโลกที่ยังสงสัยว่าสร้างขึ้นมาได้ไงเนี่ย
แถมยิ่งถ้าเป็นช่างภาพ ก็คงจะอยากที่จะได้ไปบันทึกภาพความอลังการของปราสาทหินสุดน่าทึ่งนี้เอาไว้แน่ๆ

ในฐานะที่ผมเองก็เป็นคนถ่ายภาพ แถมไปเมืองนี้มาสองครั้งแล้ว ซึ่งครั้งล่าสุดก็เมื่อต้นเดือนธันวาคมนี้เอง
บอกตรงๆ เลยว่า ขอสนับสนุนให้ช่างภาพในไทยได้ไปเยือนเสียมเรียบสักครั้งในชีวิต
แต่ไม่ได้ให้ไปนครวัดนะ ผมอยากชวนทุกคนไปงานนี้ครับ

Angkor Photo Festival

Continue reading

Slideluck Bangkok 2014: งานอาร์ตแบ่งกันชม ขนมแบ่งกันชิม

หนึ่งในปัญหาของคนถ่ายภาพส่วนใหญ่ในบ้านเราคือ “ถ่ายภาพมาแล้ว อยากโชว์ให้คนได้เห็น แต่ไม่รู้จะโชว์ที่ไหนดี?”
อยู่แค่บนเว็บ ภาพเล็กๆ คนเห็นก็เลื่อนผ่าน จะไปปรินท์เป็นภาพๆ ก็แพง แถมไม่มีที่แสดงอีก
และไม่ใช่แค่เมืองไทย ปัญหานี้น่าจะมีเหมือนกันในทุกๆ ที่บนโลก
ทางออกหนึ่งที่ลงตัว น่ารัก และ ประหยัด นั่นคือการทำเป็นสไลด์โชว์ แล้วฉายโปรเจ็คเตอร์มานั่งดูด้วยกัน

Slideluck คือหนึ่งในงานฉายสไลด์โชว์ที่จัดมาแล้วทั่วโลก
กรุงเทพมหานครฯ​ คือครั้งแรกของเขาในเอเชีย ก่อนที่จะไปจัดงานกันต่อที่ เกาหลี ฮ่องกง สิงคโปร์​และอื่นๆ

แล้วมันหน้าตาเป็นแบบไหน?
เก็บกระเป๋า เตรียมอาหาร แล้วมาดูไปด้วยกันครับ

Continue reading

“5 สิ่งข้าพเจ้าได้จากการไปถ่ายรูปในพื้นที่ชุมนุมทางการเมือง”

นานๆ ทีจะมีเรื่องชวนตื่นเต้นโผล่เข้ามาในชีวิตให้ยิ้มได้
หนึ่งในนั้นคือการได้เป็นผู้ชนะงานประกวดภาพถ่าย EyeEm Awards 2014 ในหมด The Storyteller นั่นเอง เฮ~  (#พื้นที่โฆษณา)

ซึ่งรูปที่ส่งไปชิงชัยกับคนทั่วโลกคือภาพนี้ครับ

 



อย่างที่เห็นล่ะครับ ภาพนี้มาจากงานอีเวนท์ข้ามปีใน กทม. ที่พึ่งจะลาโรงไปเมื่อไม่นานมานี้เอง และภาพนี้เป็นเพียงหนึ่งในหลายร้อยหลายพันรูปที่ผมได้เข้าไปบันทึกภาพเอาไว้ บอกได้เลยว่า เป็นหนึ่งในช่วงเวลาถ่ายภาพที่มันส์ที่สุดในชีวิตเลย (แน่นอนว่า ไม่ได้ตังอะไรเลยจากการถ่าย แถมถ้าเป็นอะไรขึ้นมาก็เดี้ยงฟรีแน่นอน)

 

“ทำไมชอบไปถ่ายรูปในม็อบ” นี่คือคำถามที่ผมเจออยู่เป็นประจำจากคนรอบข้างอยู่เสมอๆ
ผมก็ได้แต่ยิ้มๆ ตอบไปแบบปัดๆ ว่า “เออ ก็มันสนุกดี”
แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ในฐานะที่เคยได้เข้าไปแจมมากับทุกสี ทุกฝ่าย บวกกับช่วงเวลานี้ความดุเดือดทางการเมืองน่าจะบางๆ ลงมาบ้างแล้ว เลยอยากจะมาขอแชร์ความคิดให้ทุกคนได้อ่านกัน

“5 สิ่งข้าพเจ้าได้จากการไปถ่ายรูปในพื้นที่ชุมนุมทางการเมือง”

Continue reading

ทำไมผมถึงเลิกอ่านข้อความประกอบรูปถ่าย…

 

a: ความสุขของคนเรา บางคนอาจจะเป็นการเดินห้าง บางคนอาจจะเป็นการนั่งดูหนังฟังเพลง แต่สำหรับบางคนอาจเป็นแค่การนั่งอยู่ด้วยกันเฉยๆ พร้อมหน้าทั้งครอบครัวก็เพียงพอแล้ว 

b: กลางเมืองใหญ่, มุมสงบ, ยังมี

c: ผมเจอภาพนี้เข้าขณะเดินเล่นอยู่ในสนามหลวง ช่วงนั้นเป็นเวลาเย็นที่แสงแดดกำลังสวย ผมยืนรอจนครอบครัวด้านหน้าเดินมานั่งบนเสื่อจนครับ และคนข้างหลังนอนลงเล่นว่าว ผมถอยออกมาอีกก้าวเพื่อเก็บฉากหลังให้ได้ทั้งเมฆและพระบรมมหาราชวัง รอจังหวะว่าวงูแล้วจึงกดชัตเตอร์

คุณคิดว่าประโยคไหนที่จับคู่กับภาพแล้ว ทำให้ภาพดูสวยขึ้นมาได้มากที่สุด?

*ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก*

.
.
.

Continue reading

7 สิ่งที่คุณต้องหาให้เจอถ้าอยากพัฒนาด้านการถ่ายภาพ

“ทำไมภาพที่ถ่ายออกมาไม่ได้อย่างที่คิด”
“รู้สึกตันๆ กับรูปของตัวเอง”
“น่าจะทำได้ดีกว่านี้”
ฯลฯ

เชื่อได้เลยว่าทุกคนที่อยู่กับการถ่ายภาพจะต้องเคยประสบกับคำถามเหล่านี้ ซึ่งบางครั้งก็ยากเหลือเกินที่จะหาคำตอบว่าตัวเองควรจะไปทางไหนต่อบนเส้นทางการถ่ายภาพ
ตัวผมเองก็ไม่ต่างกันครับ มีอยู่ช่วงหนึ่งไม่ได้จับกล้องไปพักใหญ่ เพราะไม่รู้จะถ่ายอะไรดี มันดูตื้อๆ ตันๆ ไปหมด และไม่ใช่แค่ตากล้องธรรมดาแบบพวกเรา ตากล้องชื่อดังหลายคนก็ถึงกับ “เลิกถ่ายภาพ” ไปเป็นปีๆ เพราะถึงทางตันแบบนี้เช่นกัน

หลังจากผ่านช่วงนั้นมาได้ ผมเลยลองประมวลเอาสิ่งที่ได้เรียนรู้จากคนรอบข้างและการอ่านบทความต่างๆ
มาลองแชร์ให้ทุกคนได้อ่านกัน จนออกมาเป็น 7 ข้อที่อยากให้ช่างภาพทุกคนลองถามตัวเองอีกครั้ง ถ้าอยากจะก้าวข้ามกำแพงที่กีดขวางเส้นทางถ่ายภาพของตัวเอง

Continue reading

ความแปลกประหลาดในวันที่กลับไปใช้เลนส์ซูมอีกครั้ง…

เมื่อวานนี้มีน้องคนหนึ่งส่ง chat เฟซบุ๊คว่าจะขอยืมกล้องไปใช้ถ่ายในงานๆ หนึ่ง
ผมก็เลยต้องนำ DSLR ที่ตอนนี้ไม่ได้ใช้แล้ว ไปส่งให้น้องเขาที่เซนทรัลเวิลด์
แต่ไปๆ มาๆ น้องเขายุ่งมากจนถ่ายงานเองไม่ได้ ผมจึงได้จับพลัดจับผลูมาเป็นช่างภาพของงาน Play for the Philippines ไปโดยปริยาย (ฮา)

ตั้งแต่ได้ X100S มา ต้องยอมรับว่าอดีตลูกรักอย่าง D90 น่าจะน้อยใจอยู่พอควรเพราะแทบจะไม่ได้หยิบมาใช้เลย
และยิ่งไปกว่านั้น เลนส์ Nikon 18-70 (ที่เอามาให้น้องเขาใช้) อาจจะเรียกได้ว่าซากดึกดำบรรพ์ได้โดยผิดเพี้ยน เพราะ ตอนถ่ายงานรับปริญญาให้น้องชาย ก็หยิบเจ้านี่มาถ่ายซักพัก จากน้ันก็เปลี่ยนเป็น 35 1.8 แล้วก็เกือบจะไม่ได้ใช้เลนส์ตัวนี้อีก (แถมสภาพเลนส์ยังอย่างกับไปผ่านสงครามอะไรมาซักอย่าง)

จากการที่ตอนนี้ใช้แต่เลนส์ prime (ซึ่งบ้านเราเรียกกันอย่างติดปากว่า ‘เลนส์ฟิกซ์) แล้วต้องหวนกลับไปใช้เลนส์ซูมอีกครั้ง รู้เล Continue reading

[Photobook] On This Site – Joel Sternfield …ที่แห่งนี้มีความหลัง

ช่วงนี้ชีวิตผมดูมีเป้าหมายมากครับ
จากแต่เดิมยามที่ไม่มีอะไรก็จะลอยไปลอยมาแบบไร้จุดหมาย
แต่ตอนนี้ถ้ามีเวลาว่าง ผมจะดิ่งไปชั้นใต้ดินของหอศิลป์กรุงเทพฯ

เพราะว่าตอนนี้เขามีงานนี้อยู่ครับ
นิทรรศการหนังสือภาพถ่ายเยอรมันยอดเยี่ยม 2013
(ได้ดูหนังสือภาพที่อื่นบ้าง นอกจากไปนั่งเปิดดูฟรีที่คิโนะคุนิยะซักที)

วันนี้ผมก็ไปมาครับ และไปคุ้ยๆ เจอหนังสือเล่มนึงเข้า
ลองเปิดดูแค่สองหน้าแรก ก็อดใจไม่ไหว จนต้องเปิดดูจนจบเล่ม
นี่คือหนังสือเล่มนี้ครับ On This Site – Joel Sternfield

 

Continue reading

ตอบคำถามโลกแตก… “ถ่ายภาพคนตามท้องถนนผิดหรือไม่”

ช่วงอาทิตย์ที่ผ่านมา บังเอิญได้เจอการปะทะคารมในโลกอินเทอร์เน็ต
ในหัวข้อที่เรียกได้ว่า เป็นหนึ่งใน “ไก่กับไข่อะไรเกิดก่อน” ในวงการถ่ายภาพเลยก็ว่าได้

“ถ่ายคนแปลกหน้าที่เห็นตามท้องถนน โดยไม่ขออนุญาตก่อน ผิดหรือไม่ผิด”
และไม่ใช่แค่บนโลกออนไลน์ นี่ก็เป็นอีกคำถามที่ผมโดนถามบ่อยที่สุดเหมือนกัน… “ไปถ่ายเขาแบบนี้ เขาไม่ว่าหรอ”

หลังจากที่ได้ลองอ่านบทความจากหลายๆ ที่ และฟังความเห็นจากหลายๆ คน
นี่คือคำตอบใน “ทรรศนะ” ของผมที่มีต่อเรื่องนี้ครับ  Continue reading

IPA Street Photography Workshop 2013… ร้อยเรื่องราวจากข้างถนน

เมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา หลังจากผ่านการเล่นตลกของโชคชะตาหลายๆ อย่าง ในที่สุด ผมก็ได้เข้าร่วม IPA Street Photography Workshop, Bangkok โดยเวิร์คช็อปนี้เป็นหนึ่งในรางวัลที่ได้รับจาก KLPA ที่ผ่านมาครับ

บางคนอาจจะสงสัยว่า เอ๊ะ ไอ้เจ้า IPA นี่คืออะไร ทำไมถึงมาจัดเวิร์คช็อปอะไรแบบนี้
IPA ย่อมาจาก “Invisible Photographer Asia”
ซึ่งเป็นเว็บไซต์ที่ก่อตั้งขึ้นมาในปี 2010 ในตอนแรกมีจุดประสงค์ที่จะเป็นที่แสดงผลงานของช่างภาพในภูมิภาคเอเชีย แต่ภายหลังได้รับการตอบรับที่เพิ่มมากขึ้น จนได้มีการขยายกิจกรรมออกมาในหลายๆ ด้าน เช่น การประกวดภาพถ่าย หรือ การจัดเวิร์คช็อป เข้าไปชมเว็บไซต์ของพวกเขาได้ ที่นี่ ครับ

เวิร์คช็อปนี้ใช้ระยะเวลาทั้งสิ้น 4 วัน โดยในแต่ละวันก็จะมีการเรียนที่แตกต่างกันไป
วันที่หนึ่ง – Portfolio review
วันที่สอง-สาม – Shooting
วันที่สี่ – Editing
สิ่งที่ผู้เรียนจะได้คือแนวคิดที่จะนำไปต่อยอด รวมถึงมองเห็นแนวทางในการถ่ายภาพของตนเองที่ชัดเจนขึ้น
ผู้สอนก็คือ Kevin WY Lee ผู้ก่อตั้ง Invisible Photographer Asia นั่นเองครับ

Continue reading