“7 อันดับสุดเลิฟของฉันในประเทศญี่ปุ่น” !! – อันดับ 2: ระเบิดพลังติ่งที่ Tezuka Osamu Manga Museum!

จากความเดิมเมื่อตอนที่แล้ว (ซึ่งนานมาก) ได้พูดถึงเรื่อง Museum ในญี่ปุ่นเอาไว้
และได้ทิ้งท้ายเอาไว้ว่า มิวเซียมที่ผมกรี๊ดแตกจนเสียจริตที่สุดนั้น คือสุดยอดความประทับใจอันดับที่สอง
ที่สำคัญ มันยังเป็นเป้าหมายแรกที่ผมเขียนลงสมุดเลยว่า ถ้ามาญี่ปุ่นแล้วต้องไปเหยียบให้ได้!
ที่นั่นคือ….

อันดับ 2: Tezuka Osamu Manga Museum

**คำเตือน: blog นี้เขียนด้วยความติ่งเป็นพิเศษ โปรดอย่าตกใจไป //  รูปเยอะนะฮะ **

Continue reading

Slideluck Bangkok 2014: งานอาร์ตแบ่งกันชม ขนมแบ่งกันชิม

หนึ่งในปัญหาของคนถ่ายภาพส่วนใหญ่ในบ้านเราคือ “ถ่ายภาพมาแล้ว อยากโชว์ให้คนได้เห็น แต่ไม่รู้จะโชว์ที่ไหนดี?”
อยู่แค่บนเว็บ ภาพเล็กๆ คนเห็นก็เลื่อนผ่าน จะไปปรินท์เป็นภาพๆ ก็แพง แถมไม่มีที่แสดงอีก
และไม่ใช่แค่เมืองไทย ปัญหานี้น่าจะมีเหมือนกันในทุกๆ ที่บนโลก
ทางออกหนึ่งที่ลงตัว น่ารัก และ ประหยัด นั่นคือการทำเป็นสไลด์โชว์ แล้วฉายโปรเจ็คเตอร์มานั่งดูด้วยกัน

Slideluck คือหนึ่งในงานฉายสไลด์โชว์ที่จัดมาแล้วทั่วโลก
กรุงเทพมหานครฯ​ คือครั้งแรกของเขาในเอเชีย ก่อนที่จะไปจัดงานกันต่อที่ เกาหลี ฮ่องกง สิงคโปร์​และอื่นๆ

แล้วมันหน้าตาเป็นแบบไหน?
เก็บกระเป๋า เตรียมอาหาร แล้วมาดูไปด้วยกันครับ

Continue reading

“7 อันดับสุดเลิฟของฉันในประเทศญี่ปุ่น” !! – อันดับ 3: มิวเซียม ตึกดูดตัง!

หลังจากเจอมรสุมงานพัดผ่านเข้ามาอย่างหนักหน่วง ในที่สุดก็ได้กลับมาเขียนต่ออีกรอบแล้ว ;___;)/

ในฐานะที่เป็นคนชอบเดินพิพิธภัณฑ์มาแต่ไหนแต่ไร เวลาไปบ้านเมืองไหน ก็ชอบที่จะเข้าไปเดินเล่น เรียนรู้เรื่องราวของบ้านเขา
และพอมาที่ญี่ปุ่นนี่ ไม่มีผิดหวังเลยครับ มีให้เลือกเดินเยอะ ถึง เยอะมาก….
ดังนั้น ข้าพเจ้าจึงใช้หลัก “เจอปุ๊บ ต้องโดนปั๊บ” ต้องเข้าไปโดนสักหน่อย
ตอนไปก็ไม่ได้คิดอะไรหรอกครับ แต่พอกลับมาแล้ว นั่งนึกไปนึกมา ก็บรรลุได้ว่า…
ถ้านับรวมปราสาท วัด บลาๆๆ เข้าไปด้วย ฉันเสียเงินให้กับสิ่งนี้เยอะมาก! (แถมที่พีคคือ มีหลายอันที่หาไม่เจอเลยยังไม่ได้เข้าอีก)
เลยอยากจะชวนทุกคนมาร่วมเสียตังไปด้วยกันกับ blog นี้ฮะ

อันดับ 3: มิวเซียม ตึกดูดตัง!  

Continue reading

[Exhibition] เวิ้ง (Before Gone) : อีกหนึ่งพื้นที่ประวัติศาสตร์ที่ถูกลบด้วยเงินตรา

ครั้งแรกที่ผมได้เดินเข้าไปในพื้นที่นามว่า “เวิ้งนาครเกษม” เกิดมาจากการตามเพื่อนที่เข้าไปซื้อเครื่องดนตรี
หลังจากนั้นมา ก็ได้แต่โฉบไป เฉี่ยวมาในพื้นที่รอบๆ อย่างสะพานเหล็ก หรือ คลองถม
และในวันนี้ ผมได้กลับเข้าไปอีกครั้ง เพื่อชม นิทรรศการ “เวิ้ง” (Before Gone) นิทรรศการภาพถ่ายที่เล่าเรื่องราวที่เกิดขึ้นในเวิ้งแห่งนี้
และอย่างไม่ทันได้เตรียมตัว … ผมก็พึ่งได้รู้ว่า นี่คือห้วงเวลาสุดท้ายที่จะสั่งลา ก่อนจะเข้าสู่การเลือนหายไปของพื้นที่นี้

 

 

Continue reading

“5 สิ่งข้าพเจ้าได้จากการไปถ่ายรูปในพื้นที่ชุมนุมทางการเมือง”

นานๆ ทีจะมีเรื่องชวนตื่นเต้นโผล่เข้ามาในชีวิตให้ยิ้มได้
หนึ่งในนั้นคือการได้เป็นผู้ชนะงานประกวดภาพถ่าย EyeEm Awards 2014 ในหมด The Storyteller นั่นเอง เฮ~  (#พื้นที่โฆษณา)

ซึ่งรูปที่ส่งไปชิงชัยกับคนทั่วโลกคือภาพนี้ครับ

 



อย่างที่เห็นล่ะครับ ภาพนี้มาจากงานอีเวนท์ข้ามปีใน กทม. ที่พึ่งจะลาโรงไปเมื่อไม่นานมานี้เอง และภาพนี้เป็นเพียงหนึ่งในหลายร้อยหลายพันรูปที่ผมได้เข้าไปบันทึกภาพเอาไว้ บอกได้เลยว่า เป็นหนึ่งในช่วงเวลาถ่ายภาพที่มันส์ที่สุดในชีวิตเลย (แน่นอนว่า ไม่ได้ตังอะไรเลยจากการถ่าย แถมถ้าเป็นอะไรขึ้นมาก็เดี้ยงฟรีแน่นอน)

 

“ทำไมชอบไปถ่ายรูปในม็อบ” นี่คือคำถามที่ผมเจออยู่เป็นประจำจากคนรอบข้างอยู่เสมอๆ
ผมก็ได้แต่ยิ้มๆ ตอบไปแบบปัดๆ ว่า “เออ ก็มันสนุกดี”
แต่ไหนๆ ก็ไหนๆ แล้ว ในฐานะที่เคยได้เข้าไปแจมมากับทุกสี ทุกฝ่าย บวกกับช่วงเวลานี้ความดุเดือดทางการเมืองน่าจะบางๆ ลงมาบ้างแล้ว เลยอยากจะมาขอแชร์ความคิดให้ทุกคนได้อ่านกัน

“5 สิ่งข้าพเจ้าได้จากการไปถ่ายรูปในพื้นที่ชุมนุมทางการเมือง”

Continue reading

“7 อันดับสุดเลิฟของฉันในประเทศญี่ปุ่น” !! – อันดับ 4: เมืองที่ฉันอยากไปทำโปรเจ็คท์ภาพถ่ายที่สุด

ห่างหายไปนาน เพราะภารกิจหน้าที่การงาน (และการตีดอทเอ) รัดตัว
ตอนนี้ได้ฤกษ์กลับมาลุยกันต่อให้จบครบซีรีส์เสียที แม้ว่าจะเลทจากที่ตั้งใจไว้ไปมากโขเลยทีเดียว (ฮา
มาครับมา กลับมาท่องญี่ปุ่นไปด้วยกันต่อดีกว่า ;D

อันดับ 4: เมืองที่ฉันอยากไปทำโปรเจ็คท์ภาพถ่ายที่สุด

ในฐานะที่เป็นคนถ่ายภาพ
หากถามว่า “ถ้าต้องเลือกหนึ่งเมืองเพื่อมาทำโปรเจ็คท์ถ่ายภาพ คุณอยากจะเลือกเมืองอะไร?
หลายคนอาจตอบว่าเมืองหลวงสุดพลุกพล่านอย่าง โตเกียว
บางคนอาจบอกว่าขอเป็นเมืองที่รุ่มรวยไปด้วยวัฒนธรรมอย่าง เกียวโต
โยโกฮาม่า ฟุกุโอกะ ฮอกไกโด ภูเขาไฟฟูจิ โอซาก้า ฯลฯ

แต่ถ้าผมต้องเป็นคนตอบ ตัวเลือกในใจผมมีเพียงหนึ่งเดียว
นั่นคือ “โอไดบะ” เมืองที่เกิดจากการถมขยะลงอ่าวโตเกียว!

 

Continue reading

“7 อันดับสุดเลิฟของฉันในประเทศญี่ปุ่น” !! – อันดับ 5: Sex Shop

สองตอนที่ผ่านมา ชื่อตอนอาจจะดูอาร์ตอินดี้ฮิปสเตอร์ชิคคูลไปบ้าง
แต่สำหรับวันนี้ ผมขอซัดแบบตรงไปตรงมาเปิดอกกันไปเลย
เพราะเรากำลังจะก้าวไปเยี่ยมหนึ่งในธุรกิจสร้างชื่อให้กับประเทศญี่ปุ่นกัน

ถ้าอยากรู้ว่า “ดินแดนแห่งความสุข” นี้มีอะไรบ้าง
ตามผมมาเลยครับ Continue reading

“7 อันดับสุดเลิฟของฉันในประเทศญี่ปุ่น” !! – อันดับ 6: ดอกไม้ราตรี

จาก ตอนที่แล้ว ที่เป็นเรื่องซอกหลืบเล็กๆ มาตอนนี้เลยอยากจะพาทุกคนไปเจอกับของระดับบิ๊กเบิ้มบ้าง
ก่อนจะเลื่อนลงไป ให้โอกาสเดาสามที ….
.

.

ถ้าได้แล้ว จำคำตอบไว้ให้ขึ้นใจ แล้วมาลองดูกันว่าจะทายใจกันถูกไหม

 

อันดับ 6: ดอกไม้ราตรี

ถ้าพูดถึงช่วงเวลายอดฮิตสำหรับการเดินทางไปญี่ปุ่น

คนส่วนใหญ่มักจะเลือกไปฤดูใบไม้ผลิ เพื่อเชยชมดอกซากุระสีชมพูบานสะพรั่งไปทั่วทั้งเมือง
แต่เราๆ ผู้สุดแสนจะอินดี้ที่ดันเลือกไปฤดูร้อน (ที่แดดแปดโมงร้อนเหมือนตอนเที่ยง) จะมีดอกอะไรให้ดู?

… ก็ดูดอกไม้บนท้องฟ้าไง!

 

Continue reading

“7 อันดับสุดเลิฟของฉันในประเทศญี่ปุ่น” !! – อันดับ 7: ซอกหลืบ!?

หากจะเปรียบซีรีส์การเดินทางที่คุณกำลังจะได้เจอต่อไปนี้เป็นอาหารญี่ปุ่น
ก็คงเรียกได้อย่างเต็มปากเต็มคำว่าเป็น “บ๊วยเค็ม” เม็ดแดงที่โปะอยู่บนข้าวสวยหอมกรุ่น
เพราะไอเดียนี้ได้ผ่านกาลเวลา “หมักดอง”​ มาอย่างเข้มข้นถึงหนึ่งปีเต็ม
จนสุดท้าย จากที่ตั้งใจจะเล่าเรื่องราวแบบ 14 วันรวด ก็ตกตะกอนมาเหลือเพียง 7 เรื่องแทน

 

หากลองเลื่อนๆ ไล่สายตาไปดูในเว็บบอร์ดแห่งชาติ
กระทู้นำเที่ยวแดนอาทิตย์อุทัยนั้นรวมๆ กันแล้วน่าจะเยอะพอจนหากคนญี่ปุ่นได้มาเห็นคงต้องมีอึ้ง

ไหนจะพากิน พาชม พาช็อป พาติ่ง พาถ่าย พานาโซนิค พาดาจิมิซึรุ พา ฯลฯ (พอ!)

ดังนั้น เพื่อความไม่เหมือนใคร ซีรีส์นี้จึงอยากจะขอพาทุกคนไปรู้จักกับสิ่งที่ข้าพเจ้าหลงรักที่ได้ไปประสบพบเจอมาที่ญี่ปุ่น และที่สำคัญ น่าจะ (คิดว่านะ) ไม่มีคนพูดถึงบ่อยๆ ในเว็บบอร์ดแห่งชาตินั้น
ดังนั้น ทำใจไว้ล่วงหน้าให้พร้อม รัดเข็มขัด ปิดเครื่องมือสื่อสาร แล้วบินไปพบกับ

“7 อันดับสุดเลิฟของฉันในประเทศญี่ปุ่น” !! 

Continue reading

ทำไมผมถึงเลิกอ่านข้อความประกอบรูปถ่าย…

 

a: ความสุขของคนเรา บางคนอาจจะเป็นการเดินห้าง บางคนอาจจะเป็นการนั่งดูหนังฟังเพลง แต่สำหรับบางคนอาจเป็นแค่การนั่งอยู่ด้วยกันเฉยๆ พร้อมหน้าทั้งครอบครัวก็เพียงพอแล้ว 

b: กลางเมืองใหญ่, มุมสงบ, ยังมี

c: ผมเจอภาพนี้เข้าขณะเดินเล่นอยู่ในสนามหลวง ช่วงนั้นเป็นเวลาเย็นที่แสงแดดกำลังสวย ผมยืนรอจนครอบครัวด้านหน้าเดินมานั่งบนเสื่อจนครับ และคนข้างหลังนอนลงเล่นว่าว ผมถอยออกมาอีกก้าวเพื่อเก็บฉากหลังให้ได้ทั้งเมฆและพระบรมมหาราชวัง รอจังหวะว่าวงูแล้วจึงกดชัตเตอร์

คุณคิดว่าประโยคไหนที่จับคู่กับภาพแล้ว ทำให้ภาพดูสวยขึ้นมาได้มากที่สุด?

*ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก ติ๊กต่อก*

.
.
.

Continue reading